Ohridparels zijn geen echte parels uit oesters, maar handgemaakte sieraden met een glans die op die van parels lijkt. Ze worden gemaakt met een emulsie van de schubben van de plašica, een klein visje uit het meer van Ohrid. Die emulsie wordt in meerdere lagen op kleine kraaltjes aangebracht.

De precieze werkwijze is een familiegeheim dat al generaties lang binnen een paar families in Ohrid wordt doorgegeven. De parels worden verwerkt in kettingen, oorbellen en armbanden en zijn te koop in winkels in de oude stad en in andere plaatsen aan het meer. Ohridparels zijn een van de bekendste souvenirs uit de stad.

De keuken van Ohrid lijkt op die van de rest van Noord-Macedonië en de Balkan, met gegrild vlees, stoofgerechten en salades zoals de shopska. Ohrid en de andere plaatsen aan het meer vallen op door het grote aanbod aan vis. Op de kaart staan onder meer forel en karper, vaak gegrild of gerookt.

Wie liever vlees eet, heeft ook genoeg keus, van stoofpotten tot gegrild vlees zoals kebapi. Een bekend bijgerecht is tavče gravče, gestoofde bonen uit de oven. Uit eten is in Noord-Macedonië in vergelijking met West-Europa betaalbaar. Bij het eten wordt vaak lokale wijn of rakija gedronken. Noord-Macedonië heeft een lange wijntraditie, onder meer in de streek Tikveš.

Het Robevi-huis is een van de bekendste historische woonhuizen van Ohrid. Het oorspronkelijke huis werd in 1827 voltooid, maar brandde rond 1861 af. In 1863 en 1864 werd het herbouwd door bouwmeester Todor Petkov, verdeeld in twee helften voor de broers Konstantin en Atanas Robev. Het is een goed voorbeeld van de typische bouwstijl van Ohrid en werd voor het laatst gerestaureerd in de jaren negentig.

Tegenwoordig is het een museum van het Nationaal Museum van Ohrid. Je ziet er archeologische vondsten uit de oudheid en de middeleeuwen, een verdieping over de familie Robev en houtsnijwerk van de school van Ohrid. Een van de bekendste stukken is een marmeren torso van de Egyptische godin Isis uit de 2e eeuw voor Christus, die ook op het biljet van tien denar staat.

Het maken van geschept papier heeft in Ohrid een lange geschiedenis. Volgens de overlevering maakten monniken in het klooster Sveti Naum aan het eind van de 16e eeuw al papier met de hand. Die traditie wordt in de oude stad voortgezet in de nationale werkplaats voor handgeschept papier, die sinds 2002 bestaat.

In de werkplaats zie je hoe papier met de hand wordt geschept en hoe er met handgesneden stempels op wordt gedrukt. Er staat ook een replica van een Gutenbergpers. In de bijbehorende winkel kun je prenten op handgeschept papier kopen, met onder meer gezichten op Ohrid, iconen en oude kaarten.

In Ohrid staat een monument voor de Nederlandse schrijver A. den Doolaard. Zijn roman De bruiloft der zeven zigeuners uit 1939 speelt zich af in Ohrid en omgeving, en zijn boeken maakten de streek bekend bij veel Nederlandse lezers. Den Doolaard bezocht Macedonië meerdere keren. Hij schreef ook andere boeken over de Balkan. Hij overleed in 1994.

Het monument werd op 29 mei 2006 onthuld, op initiatief van de Nederlands-Macedonische Kamer van Koophandel. Het staat aan de boulevard langs het meer, op korte loopafstand van het historische centrum. Voor Nederlandse bezoekers is het een bekende plek tijdens een wandeling door de stad.

Het Cyrillische schrift ontstond eind negende eeuw in het Eerste Bulgaarse Rijk, waartoe ook Ohrid behoorde. Het bouwt voort op het Glagolitische alfabet dat de broers Cyrillus en Methodius rond 863 ontwikkelden voor hun missie in Groot-Moravië. Hun leerlingen Clemens en Naum vestigden zich daarna in Ohrid en stichtten er een school die een belangrijke rol speelde bij de verspreiding van het schrift. Volgens de overlevering werkte Clemens mee aan het Cyrillische alfabet.

Het Cyrillisch wordt nu gebruikt voor onder meer het Macedonisch, Bulgaars, Servisch, Russisch, Oekraïens en Wit-Russisch. In Noord-Macedonië is 24 mei een nationale feestdag ter ere van Cyrillus en Methodius. In Ohrid herinneren de kerk van Clemens op Plaošnik en het klooster Sveti Naum aan deze geschiedenis.

Het Museum op het water in de Bay of Bones ligt aan de zuidkant van het schiereiland Gradište, bij het dorp Peštani, ruim vijftien kilometer ten zuiden van Ohrid. Het is een gedeeltelijke reconstructie van een nederzetting op palen uit de late bronstijd en de vroege ijzertijd. De paalwoningen staan op een houten platform boven het water.

Tussen 1997 en 2005 deden archeologen hier elk jaar onderzoek onder water, waarna de nederzetting in 2007 en 2008 deels werd herbouwd. De baai dankt haar naam aan de vele dierenbotten die bij dat onderzoek werden gevonden. Bij het complex hoort een klein museum met vondsten, en de baai wordt ook gebruikt om te duiken.

Ohrid St. Paul the Apostle Airport ligt ongeveer negen kilometer ten noordwesten van Ohrid. Het is een klein vliegveld met één start- en landingsbaan. In 2025 maakten er ruim 260.000 passagiers gebruik van. De voorzieningen zijn beperkt: je kunt er koffie drinken en er is een kleine winkel.

Er rijden geen bussen tussen het vliegveld en het centrum van Ohrid. De meeste reizigers nemen een taxi; een rit naar de stad kost normaal ongeveer 12 euro of 730 denar. Je kunt ook een huurauto nemen. Er is geen aankomsthal, dus wie iemand komt ophalen, wacht buiten de terminal. Vanuit het centrum van Ohrid ben je er met de taxi in ongeveer een kwartier.

De kerk Sveti Jovan Kaneo staat op een rots boven het meer en is een van de bekendste plekken van Ohrid. De bouwdatum is niet precies bekend. Archeologen gaan uit van de 13e eeuw, en documenten tonen aan dat de kerk er in 1447 al stond. De kerk is gewijd aan Johannes van Patmos, de schrijver van het boek Openbaring. Bij restauratiewerk in 1964 kwamen fresco’s in de koepel tevoorschijn, waaronder een Christus Pantocrator.

Je bereikt de kerk te voet of met een boot. Een wandelpad loopt vanuit het centrum langs het water en het strandje van Kaneo, met aan het eind een trap naar de kerk. Je kunt ook vanuit de bovenstad lopen, vanaf de kerk van Clemens op Plaošnik, over een pad met uitzicht over het meer.