De Hassantoren is al eeuwenlang het symbool van Rabat. De toren is de onvoltooide minaret van de Hassanmoskee, die de Almohadische sultan Yacoub al-Mansour vanaf 1195 liet bouwen. Het moest een van de grootste moskeeën ter wereld worden. Toen de sultan in 1199 overleed, werd de bouw stilgelegd en is de moskee nooit afgemaakt.
De minaret had volgens de plannen ongeveer tachtig meter hoog moeten worden, maar bleef steken op ongeveer 44 meter. Op het terrein ervoor staan nog ruim tweehonderd afgebroken zuilen van de gebedszaal en resten van de muren. Wat er van de moskee stond, raakte zwaar beschadigd door de grote aardbeving van 1755. De gevels van de toren zijn versierd met verschillende patronen in zandsteen, en binnen loopt een helling in plaats van een trap, waarover de muezzin volgens de overlevering te paard naar boven kon. Op hetzelfde terrein staat het Mausoleum van Mohammed V. De Hassantoren staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO als onderdeel van Rabat.
Net als in de meeste Marokkaanse steden speelt het dagelijks leven in Rabat zich voor een groot deel af in de medina. De oude stad ligt tussen de Kasbah van de Oudaya’s en de moderne binnenstad en wordt omgeven door muren uit de zeventiende eeuw. Een van de belangrijkste toegangen is Bab el-Had, een monumentale poort met twee torens aan de zuidwestkant van de medina.
De medina van Rabat is kleiner, overzichtelijker en rustiger dan die van Fez of Marrakech, en je wordt er minder vaak aangesproken door verkopers. De belangrijkste winkelstraten zijn de Rue Souika en de Souk es-Sebat, waar kleding, schoenen, kruiden en huishoudelijke artikelen worden verkocht. In de Rue des Consuls, waar vroeger de buitenlandse consuls woonden, vind je tapijten, sieraden en ambachtelijke producten. Buiten de winkelstraten liggen rustige woonstraatjes. De moskeeën in de medina zijn, zoals bijna overal in Marokko, alleen toegankelijk voor moslims.
De Kasbah van de Oudaya’s is de oudste en meest sfeervolle wijk van Rabat. De vesting ligt op een rots aan de monding van de Bou Regreg en werd in de twaalfde eeuw door de Almohaden gebouwd. De naam komt van de Oudaya, een Arabische stam waarvan sultan Moulay Ismaïl hier in de zeventiende eeuw soldaten liet wonen. Je komt binnen via Bab Oudaya, een monumentale poort uit het eind van de twaalfde eeuw.
Binnen de muren loop je door smalle straatjes met wit en blauw geschilderde huizen. Bij de ingang bieden mensen zich aan als gids; een gids is niet nodig, want de kasbah is klein en goed zelf te verkennen. Bezienswaardigheden zijn de El-Atiqa-moskee uit 1150, de oudste moskee van Rabat, die alleen voor moslims toegankelijk is, het voormalige paleis van Moulay Ismaïl met het Musée des Oudayas, de Andalusische tuin en Café Maure. Vanaf het uitkijkpunt aan het eind van de hoofdstraat kijk je uit over de rivier, Salé en de Atlantische Oceaan, met beneden het stadsstrand.
