De Höhematte is de grote grasvlakte midden in Interlaken, tussen de Höheweg en de bergen. Vroeger kwamen hier de rechtbank en de volksvergadering bijeen. In 1864 kochten 37 inwoners de weide van het kanton Bern, om te voorkomen dat de grond werd verkaveld en bebouwd. Een erfdienstbaarheid verbiedt sindsdien elke bebouwing en elke belemmering van het zicht op de Jungfrau.

De weide is nog altijd particulier bezit, verdeeld over negen aandelen, en een commissie houdt toezicht op het gebruik. Vanaf de Höheweg kijk je over het gras naar de besneeuwde top van de Jungfrau. Op de Höhematte landen paragliders die van de bergen rond Interlaken zijn gestart. Aan de rand van de weide liggen het oude klooster met de Schlosskirche en de Japanse tuin.

Het eerste kuurhuis van Interlaken opende op 20 juli 1859. Het was helemaal van hout en ging al na een maand dicht vanwege een verbod op gokken. Architect Paul Bouvier uit Neuchâtel maakte rond de eeuwwisseling plannen voor een nieuw gebouw, dat vanaf 1902 in fasen het oude verving. Hij combineerde elementen uit de streek met neobarok, art nouveau en invloeden uit het Verre Oosten.

Voor het gebouw ligt de Kursaaltuin met een fontein en een bloemenklok. Tuin, fontein en klok kregen in 1945 en 1946 hun huidige vorm. Vanaf 1910 groeide Interlaken uit tot congresstad. In 1980 opende naast de Kursaal een congresgebouw en in 2010 kwam er een nieuwe congreshal bij. Het gebouw staat op de lijst van monumenten van nationaal belang. Vlakbij liggen de Höheweg met zijn grandhotels en de Höhematte.

De Höheweg is de hoofdstraat van Interlaken en verbindt de stations Interlaken West en Interlaken Ost. Langs de straat verrezen tussen 1860 en 1914 grote hotels, met de voorgevel naar de Höhematte en het zicht op de Jungfrau. Omdat de weide onbebouwd moest blijven, hielden de hotels hun vrije uitzicht op de bergen.

Het bekendste hotel is het Victoria-Jungfrau. In 1856 kocht Eduard Ruchti hier de pension Victoria. De architecten Studer en Davinet ontwierpen een nieuw hotel, dat in 1865 na negen maanden bouwen opende. In 1895 werd het naastgelegen Hotel Jungfrau gekocht, en in 1899 werden de twee gebouwen verbonden door een middenbouw met een koepel. In de buurt liggen ook het Casino Kursaal en de Japanse tuin.

De Japanse tuin aan de Höheweg werd in 1995 aangelegd als geschenk van de Japanse zusterstad Ōtsu. De tuin heet ook de Tuin van de Vriendschap. De vijver stelt de Brienzersee en de Thunersee voor, de twee meren waartussen Interlaken ligt. De rotsen en waterlopen verwijzen naar de watervallen en ravijnen van het Berner Oberland. In de tuin staat een klein paviljoen.

De tuin ligt naast Schloss Interlaken, het voormalige Augustijnenklooster waaraan de stad haar naam dankt. Het klooster werd in 1528 opgeheven en werd daarna de zetel van de Berner landvoogd. De vroegere kloosterkerk heet sindsdien de Schlosskirche. Vanaf de tuin loop je zo naar de Höhematte en de Höheweg.

De Aare stroomt van de Brienzersee naar de Thunersee dwars door Interlaken. Het water heeft door het gletsjerwater een opvallend turquoise kleur. Over de rivier liggen in Interlaken 22 bruggen en voetgangersbruggen. Door de stuwen is de Aare op dit stuk niet bevaarbaar. Voor de scheepvaart werd in 1892 een kanaal gegraven naar Interlaken West.

De Grosse Staatsschleuse werd in 1854 gebouwd ter vervanging van een oudere stuw. Het kanton Bern regelt hiermee het waterpeil. Ernaast ligt de kleinere Mühleschleuse met een waterkrachtcentrale. Sinds 1900 verbindt de Goldeybrücke voor voetgangers Interlaken met Unterseen aan de overkant. Langs de oevers lopen wandelpaden, en vanaf de bruggen kijk je stroomopwaarts naar de bergen.

Unterseen ligt aan de overkant van de Aare, tegenover het centrum van Interlaken. Op 13 juli 1279 gaf koning Rudolf I aan Berchtold III van Eschenbach toestemming om tussen de meren een vesting te bouwen. Al in 1280 had de stad muren, een gracht en een eigen zegel. Na branden in 1364 en 1470 werd het marktplein vergroot en kwam er een nieuw raadhuis.

Op het plein staat het Stadthaus, en daarachter de middeleeuwse kerktoren. Vanaf 1527 was het Schloss de zetel van de Berner schout. Het huidige gebouw is uit het midden van de zeventiende eeuw en wordt nu gebruikt als parochiezaal en voor sociale voorzieningen. In het Touristik-Museum is de geschiedenis van het toerisme in de streek te zien. Unterseen noemt zichzelf de bovenste stad aan de Aare.

De Eiger Express is een kabelbaan van Grindelwald naar de Eigergletscher. Hij opende op 6 december 2020. De baan is 6483 meter lang en overbrugt het hoogteverschil tussen het Grindelwald Terminal op 947 meter en het station Eigergletscher op 2328 meter. Een rit duurt ongeveer vijftien minuten. Er rijden 44 gondels voor 26 personen.

Onderweg kijk je recht op de noordwand van de Eiger. Bij de Eigergletscher stap je over op de tandradbaan naar de Jungfraujoch. Vroeger ging de route naar boven via Grindelwald of Lauterbrunnen en de Kleine Scheidegg. Met de nieuwe kabelbaan is de reis naar de Jungfraujoch flink korter geworden. Het Grindelwald Terminal heeft een eigen treinstation van de Berner Oberland-Bahn uit Interlaken.

Het station Jungfraujoch ligt op 3454 meter en is het hoogst gelegen treinstation van Europa. De Jungfraubahn rijdt hier sinds 1 augustus 1912. Het idee kwam van de Zürcher ondernemer Adolf Guyer-Zeller, die de concessie in 1894 kreeg maar in 1899 overleed. De bouw begon in 1896. Het traject van de Kleine Scheidegg naar boven is 9,34 kilometer lang, waarvan ruim zeven kilometer door een tunnel in de Eiger en de Mönch.

In de tunnel liggen de tussenstations Eigerwand uit 1903 en Eismeer uit 1905. Boven komen bezoekers uit in een complex met restaurants, uitzichtpunten, het IJspaleis en de lift naar het Sphinx-observatorium. Vanaf het terras kijk je uit over de Aletschgletsjer. Op het plateau buiten kun je in de sneeuw lopen, en in de zomer gaat er een pad naar de Mönchsjochhütte.