Het aquaduct van Bekir Pasha, beter bekend als de Kamares, ligt aan de rand van Larnaca, aan de weg naar Limassol. Het indrukwekkende aquaduct werd in 1747 gebouwd in opdracht van Ebubekir Pasha, de toenmalige Ottomaanse gouverneur van Cyprus, die de bouw ook zelf betaalde. Het aquaduct bracht water uit een bron ten westen van de stad over een afstand van ongeveer tien kilometer naar Larnaca. Daarmee kreeg de stad een betrouwbare watervoorziening.

Het aquaduct bleef tot 1939 in gebruik. Het deel bij Larnaca bestaat uit een lange rij hoge stenen bogen en verkeert nog in goede staat. Langs het aquaduct loopt een wandelpad, zodat je het van dichtbij kunt bekijken. Vooral in de avond, als de bogen worden verlicht, is het een mooi gezicht. Het aquaduct ligt een paar kilometer buiten het centrum en is met de auto of de bus goed te bereiken. Het is een van de bekendste bouwwerken uit de Ottomaanse tijd op Cyprus.

De boulevard van Larnaca, de Finikoudes, is het middelpunt van de stad. De naam komt van de palmbomen, in het Grieks finikia, die langs de boulevard staan. Aan de ene kant ligt het stadsstrand, aan de andere kant een lange rij cafés, restaurants, ijssalons en winkels. Daartussen loopt een brede promenade, die door een weg van de gebouwen wordt gescheiden. Het is een van de bekendste boulevards van Cyprus.

Overdag geven de palmbomen wat schaduw. In de avond wordt de boulevard verlicht en is het er druk met inwoners en bezoekers die komen wandelen, eten en iets drinken. In de zomer kun je er tot laat op het terras zitten. Aan de noordkant ligt de jachthaven, aan de zuidkant het fort van Larnaca. Vlak achter de boulevard ligt de Sint-Lazaruskerk. De Finikoudes is ook de plek waar in Larnaca evenementen worden gehouden, zoals het Kataklysmos-feest, dat met Pinksteren wordt gevierd.

Het fort van Larnaca staat aan zee, aan de zuidkant van de Finikoudes-boulevard. Op deze plek stond al in de middeleeuwen een verdedigingswerk om de haven te beschermen. Het huidige fort werd in de zeventiende eeuw door de Ottomanen gebouwd. Tijdens het Britse bestuur werd het gebruikt als politiebureau en gevangenis, en er werden ook terechtstellingen uitgevoerd.

Tegenwoordig is in het fort een klein middeleeuws museum gevestigd. Je ziet er vondsten uit de omgeving, onder meer uit de vroeg-christelijke en middeleeuwse tijd, en uit de omgeving van de Hala Sultan Tekke. Vanaf de muren heb je een mooi uitzicht over de zee, de boulevard en de wijk rond de Grote Moskee. In de zomer worden op de binnenplaats regelmatig concerten en voorstellingen gehouden. Het fort ligt aan het begin van de oude Turkse wijk van Larnaca, met smalle straatjes en kleine ateliers van kunstenaars en pottenbakkers.

Het zoutmeer van Larnaca ligt ten zuidwesten van de stad, tussen het centrum en het vliegveld. Het meer is eigenlijk een netwerk van vier zoutmeren, die samen een belangrijk natuurgebied vormen. In de winter en het vroege voorjaar staat er water in het meer, en dan is het een rustplaats voor duizenden flamingo’s en andere watervogels die hier op hun trek tussen Europa en Afrika stoppen. Rond het meer loopt een wandelpad, met een paar uitkijkpunten.

In de loop van het voorjaar verdampt het water en droogt het meer op. Er blijft dan een witte zoutvlakte over, waardoor de Hala Sultan Tekke aan de oever in de hitte bijna als een luchtspiegeling lijkt te zweven. Vroeger werd het zout van het meer gewonnen en geëxporteerd. Dat is in de jaren tachtig van de twintigste eeuw gestopt. Het meer is een beschermd natuurgebied. Voor vogels kijken is de periode van november tot maart het beste.

Het Pierides Museum in Larnaca toont een van de belangrijkste particuliere archeologische collecties van Cyprus. De verzameling werd in de negentiende eeuw begonnen door Demetrios Pierides en werd door vijf generaties van de familie uitgebreid. Het museum is gevestigd in het voormalige woonhuis van de familie uit 1815, aan de Zinonos Kitieos-straat in het centrum van Larnaca.

De collectie beslaat de geschiedenis van Cyprus van ongeveer 4000 voor Christus tot de vijftiende eeuw na Christus. Je ziet er aardewerk uit de bronstijd en de ijzertijd, terracotta beeldjes, glaswerk, sieraden en Byzantijnse en middeleeuwse voorwerpen. Daarnaast zijn er oude kaarten van het eiland en voorbeelden van traditionele klederdracht en borduurwerk. Het museum geeft een goed overzicht van de geschiedenis van het eiland in een overzichtelijke opstelling. Het is het hele jaar open, behalve op zondag en op feestdagen. Kijk vooraf naar de actuele openingstijden.