Je hebt Bangkok niet beleefd zonder een ritje gemaakt te hebben in een tuktuk (of tuk-tuk). Deze driewielers met tweetaktmotoren razen voor zover het verkeer dat toelaat door de straten van Bangkok. Als passagier zit je in een halfopen constructie achter de tuktukchauffeur die probeert jou zo snel mogelijk van plek A naar plek B te brengen. Verkeersregels worden daarbij geregeld aan de laars gelapt. Deze kleurrijke tuktuks worden als iets typisch Thais gezien en hoewel je dit soort vervoersmiddelen ook elders in Azië ziet mag je het ook wel [… lees verder]

Naar onze mening het mooiste tempelcomplex van Bangkok is het in Khmer-architectuur gebouwde Wat Arun. Deze boeddhistische tempel is opgedragen aan de god Aruna. Dit is de god van de dageraad. Vandaar dat de Nederlandse naam die weleens voor Wat Arun gebruikt wordt ’tempel van de dageraad’ is. De oorspronkelijke tempel die hier eind achttiende eeuw gebouwd werd was bedoeld om de smaragdgroene boeddha in te plaatsen. Die is vervolgens verhuisd naar Wat Phra Kaew bij het Koninklijk Paleis aan de overkant van het water. Eind negentiende eeuw en rond [… lees verder]

De oude haven van Kyrenia is het hart van de stad. Het is een kleine, hoefijzervormige haven, omringd door oude stenen pakhuizen en huizen. In de oudheid en de middeleeuwen was het een van de belangrijkste havens aan de noordkust van Cyprus. Aan de oostkant wordt de haven beschermd door het kasteel. In de middeleeuwen kon de haveningang met een ijzeren ketting worden afgesloten. Tegenwoordig wordt de haven vooral gebruikt door vissersboten, plezierjachten en boten voor toeristische tochten langs de kust. Rond de haven liggen veel restaurants, bars en cafés [… lees verder]

Het kasteel van Kyrenia staat direct naast de oude haven. Het gaat terug op een Byzantijnse vesting, die werd gebouwd om de stad te beschermen tegen Arabische aanvallen. Later werd het kasteel door de Lusignans uitgebreid, en in de zestiende eeuw versterkten de Venetianen het met dikke muren en ronde torens, aangepast aan het gebruik van kanonnen. Je komt binnen via een stenen brug over de vroegere gracht, die nu droog ligt. Binnen loop je door gangen en ruimtes uit verschillende periodes, waaronder een kleine Byzantijnse kapel. Op de binnenplaats [… lees verder]

Het metershoge Christusbeeld van Havana heet officieel ‘Cristo de La Habana’. Het werd omstreeks 1958 gemaakt door de Cubaanse beeldhouwer Jilma Madera. ‘Cristo de La Habana’ wordt daarom gezien als het grootste beeld van Christus in Latijns-Amerika wat door een vrouw is gemaakt. Madera liet voor haar project de beste Carrara marmer uit Italië komen. Ze verwerkte maar liefst bijna zeventig gezegende blokken marmer tot het indrukwekkende twintig meter hoge beeld van Jezus Christus zoals we dat vandaag in Havana kunnen bewonderen. De sculptuur werd tijdens de inhuldiging gezegend door [… lees verder]

Eén van de mooiste gebouwen in het oude centrum van Havana is het Capitolio Nacional. Enig vergelijking met het Capitool in Washington mag gemaakt worden. Zeker door de koepel wordt deze vergelijking snel gemaakt. El Capitolio werd gebouwd in 1926 onder leiding van Raúl Otero en Eugenio Rayneri Piedra. De opdracht tot het bouwen van een presidentieel overheidsgebouw was afkomstig van Gerardo Machado, destijds president van Cuba. Na de revolutie verviel deze functie van het gebouw en werd het ingericht als hoofdkantoor voor het ministerie van wetenschap en technologie en [… lees verder]

Wanneer je de bar El Floridita in Havana binnenkomt ervaar je meteen de sfeer zoals je die herkent uit de films van de jaren ’40 of ‘50. Ergens in een hoekje zou je zo Marlene Dietrich of Greta Garbo verwachten. El Floridita is gevestigd aan op de hoek van Calle Obispo in het oude centrum van Havana ‘Habana Vieja’. Al in 1817 was er een horeca onderneming gevestigd met de naam ‘La Piña de Plata’. Door de vele Amerikaanse bezoekers werd de naam gaandeweg veranderd in ‘El Florida’, wat uiteindelijk [… lees verder]

De creativiteit onder de inwoners van Cuba lijkt soms onbegrensd. Zo ook in de plaats Jaimanitas wat net even buiten Havana ligt. De wijk Fusterlandia werd hier op de kaart gezet door kunstenaar José Fuster. Als je de wijk nadert zie je al enkele van zijn mozaïeken werken opdoemen in de straten. Maar de mooiste verzameling tref je in zijn Fusterlandia. Je wandelt als het ware door, over en langs zijn kunst. Allerlei bonte kleuren wisselen zich af in uiteenlopende vormen, pasteltinten, waterpartijen, nisjes en terrassen. Vanaf de bovenste etage [… lees verder]

Ten tijde dat Havana een bruisende stad was, waar vele Amerikanen naartoe kwamen om te gokken, vakantie vieren en uitgaan, werd Bodeguita del Medio geopend. Als bar en restaurant wist het vele creatieve gasten aan te trekken, waaronder enkele schrijvers, muzikanten en journalisten. Bodeguita del Medio werd omstreeks de jaren ’50 nog bekender dankzij het geliefde drankje Mojito. Het drankje heeft inmiddels de wereld veroverd en Bodeguita del Medio geniet hierdoor naam en faam. Een bezoek aan Bodeguita del Medio mag dan ook niet ontbreken tijdens je bezoek aan Havana. [… lees verder]

Kenmerkend voor het straatbeeld van Havana zijn de vele oldtimers die er rondrijden, die er geparkeerd staan of waar aan gesleuteld wordt. Dat sleutelen is regelmatig nodig omdat de meeste van deze auto’s stammen uit de jaren vijftig van de vorige eeuw. Het betreft grotendeels Amerikaanse klassiekers die noodgedwongen in Havana zijn blijven rijden. Dat komt door het handelsembargo dat de Verenigde Staten begin jaren zestig invoerde met als doel om het inmiddels communistisch geworden Cuba te dwingen afstand te doen van het communisme. Amerika duldde immers geen communistisch land [… lees verder]