Deze abdij is gesticht in de tweede helft van de twaalfde eeuw en kende tot de vijftiende eeuw een sterke groei en voornamelijk veel voorspoed. Dit veranderde echter in de vijftiende eeuw: zo werd de kerk van de abdij eerst verwoest door een grote overstroming en enkele jaren later werd de complete abdij vernield door de legers van Karel de Stoute. In de jaren erna werd de abdij snel weer opgebouwd door middel van giften van meerdere adellijke families. Aan het einde van de achttiende eeuw werd de abdij verwoest door revolutionairen. In de negentiende eeuw is de abdij en de gronden eromheen meerdere malen verkocht en is de kerk die bij de abdij hoorde afgebroken. Vanaf 1931 is men echter weer begonnen met het restaureren van de abdij en heeft het gebouw zijn originele functie teruggekregen. Tegenwoordig wonen er ongeveer 17 monniken.
De Abdij van Leffe dankt zijn wereldwijde naamsbekendheid aan het Abdijbier Leffe. Dit bier is hier in de dertiende eeuw voor het eerst gebrouwen door de Norbertijnen van Leffe. Het bekende Leffe-bier wordt al lang niet meer in de abdij gebrouwen, maar de abdij ontvangt nog steeds een vergoeding voor het gebruik van de naam. De verschillende soorten Leffe die er tegenwoordig zijn, worden gemaakt door AB InBev, het grootste brouwerijconcern ter wereld.

De citadel van Dinant is een groot verdedigingsbouwwerk gebouwd door de Nederlanders aan het begin van de 19e eeuw, toen het gebied deel uitmaakte van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. De citadel bepaalt al eeuwen het aanzicht van de stad en torent als een grote beschermheer boven de stad uit. Op de plaats van de citadel stond al vanaf 1051 een versterking. In tijden van nood zocht de bevolking hier zijn toevlucht. Na de bouw van de citadel werd het bouwwerk alleen nog bewoond door soldaten. De citadel bestaat uit een aantal vertrekken die als onderdak voor de soldaten dienden, wapenopslagplaatsen en kruitkamers en een aantal zeer dikke muren met schietgaten erin om de vijand te kunnen bestoken. Op strategische plaatsen in de citadel staan enorme grote kanonnen opgesteld.

Sinds de vorige eeuw is de citadel in privébezit. Men kan er een rondleiding van ongeveer 45 minuten volgen die langs alle hoogtepunten van de citadel leidt. Voor wie dol is op militaire geschiedenis, kan dit erg interessant zijn. Enkele scènes uit de geschiedenis worden uitgebeeld met etalagepoppen. Daarnaast ziet men enkele vitrines met wapens. Hoogtepunt van de rondleiding is de doorgang door een loopgraaf uit de Eerste Wereldoorlog, waar men getracht heeft de bezoeker te laten beleven hoe het was te leven in een loopgraaf. Men eindigt met het klimmen door een weggezakt stuk citadel wat compleet scheef is en wat erg desoriënterend is om door te lopen. Sinds 2014 is een deel van de oude tentoonstelling vervangen door een expositie over de Eerste Wereldoorlog. Deze interactieve expositie vertelt het verhaal van de inwoners van de stad Dinant en de soldaten in de Citadel tijdens de gevechten in de stad. De soldaten zaten opgesloten in de citadel en waren gedwongen om tot de laatste man te vechten. De laatste kamer van deze expositie probeert de angsten van deze soldaten vast te leggen.

Deze uit de 13de eeuw stammende kerk is het meest karakterbepalende gebouw van de stad Dinant. Deze kerk is te zien vanaf bijna alle plekken in de stad. Het is vooral zijn peervormige klokkentoren die voor het typische karakter van de kerk zorgt. De kerk is gebouwd op de plaats waar eerder een Romaanse kerk stond. Nadat deze in het begin van de dertiende eeuw grotendeels werd vernietigd door een vallend rotsblok, is de huidige kerk van Dinant gebouwd. De binnenzijde van de kerk is prachtig met enkele spitsbogen en een doopfont dat nog uit de 15de eeuw stamt. Het mooiste aan de binnenzijde van de kerk zijn echter de prachtige gebrandschilderde ramen. De grote zijbeuk van de kerk heeft een gigantisch gebrandschilderd raam, gemaakt door de glazenier Gustave Ladon. Dit is een van de grootste gebrandschilderde ramen van Europa; er zijn vertellingen uit de Bijbel op te bewonderen. De collegiale Onze-Lieve-Vrouwekerk kan men grotendeels vrij bezoeken en er worden met regelmaat tentoonstellingen gehouden.

In Dinant is de uitvinder van de saxofoon, Adolphe Sax, geboren en ze zorgen er wel voor dat je na een bezoek aan de stad dit nooit meer zal vergeten. Zo staan er op de Charles de Gaulle-brug aan beide zijden een rij felgekleurde saxofoons, is er het Huis van de Sax in de Rue d’Adolphe Sax en staat er een grote replica van een saxofoon op het Patrie d’Adolphe Sax. Bij het plaatselijke toeristenbureau is er een folder te verkrijgen die de naam Sax en de City heeft meegekregen. Dit zal van tijd tot tijd voor het nodige gegrinnik zorgen. Adolphe Sax werd op 6 november 1814 in Dinant geboren en heeft er de eerste jaren van zijn leven doorgebracht. Het grootste deel van zijn leven bracht hij echter in Parijs door, waar hij in 1894 stierf. In de Rue d’Adolphe Sax wordt Adolphe Sax herdacht met een bronzen standbeeld zittend op een bankje voor het Huis van de Sax. In dit Huis van de Sax kan men op een interactieve manier kennismaken met de saxofoon. Zo kan men er naar de verschillende soorten saxofoons luisteren en kan men er een aantal muziekstromingen beluisteren waar de saxofoon een belangrijke rol in speelt. Dit Huis van de Sax is iedere dag geopend en gratis te bezoeken.

Deze brug is vernoemd naar de Franse militair en politicus die tijdens de Eerste Wereldoorlog hier tijdens de gevechten om de citadel gewond is geraakt. Deze brug is in 1953 gebouwd op de plaats waar sinds de 9de eeuw al meerdere bruggen hebben gelegen. De voorgaande bruggen zijn allemaal door natuurgeweld vernield of vernield tijdens veldslagen of oorlogen. In totaal hebben er zo’n zeven verschillende bruggen hier over de Maas gelegen. De eerste waren houten bruggen, later kwamen er stenen boogbruggen en een brug die was gespannen tussen twee torens. Later werd dit een ijzeren brug en tegenwoordig is het weer een stenen brug. De brug zelf is versierd met meerdere felgekleurde saxofoons en met een aantal vlaggen van landen uit de Europese Unie.