Dit is wellicht de oudste brug van Nederland en werd aan het einde van de dertiende eeuw gebouwd om de brug die door de Romeinen was aangelegd te vervangen. De brug bestaat uit een aantal bogen. Het laatste stuk van de brug ziet er anders uit als het eerste gedeelte. Dit stuk van de brug had in de geschiedenis een verdedigende functie en was altijd gemaakt van makkelijk af te breken of op te blazen materialen. Dit zodat in geval van belegering het stadsbestuur de brug gedeeltelijk kon opblazen en de vijanden de stad niet konden intrekken. Lang was de Sint Servaasbrug de enige brug over de Maas. Toen het verkeer in de twintigste eeuw toenam, werd er in 1932 enkele honderden meters verderop een nieuwe brug aangelegd, de Wilhelminabrug, en kreeg de oude brug officieel de naam Sint Servaasbrug. Veel Maastrichtenaren noemen hem nog altijd de Aw Brögk, de oude brug. De brug is in de loop der tijd regelmatig gerestaureerd en gerepareerd, maar bestaat nog wel op enkele plaatsen uit de originele stenen uit de 13e eeuw. Het is een van de meest gefotografeerde stukjes van Maastricht.
