In het zuiden van Mechelen kun je Technopolis bezoeken. Dit is een doe-centrum voor technologie en wetenschap, waar volwassenen en kinderen op interactieve wijze van alles kunnen leren over wetenschap en technologie. Gedurende de dag worden er verschillende demonstraties gehouden, die je meer inzicht geven op een specifiek vlak. Technopolis opende in 2000 haar deuren en is in korte tijd uitgegroeid tot één van de belangrijkste attracties van België. Op doordeweekse dagen zijn het vooral schoolreizen vanuit België en het zuiden van Nederland die voor publiek zorgen. In het weekeinde is Technopolis een populair gezinsuitje. Wie bang is dat Technopolis voor jonge kinderen te lastig is, die heeft het mis. Er is speciaal voor kinderen van 4 tot 8 jaar een Kinder-doe-centrum, dat helemaal ingericht is om kinderen in deze leeftijdscategorie op hun eigen niveau kennis te laten maken met wetenschap en technologie.

Een opvallende blikvanger in het centrum van Mechelen is de Sint-Romboutskathedraal. Dat komt vooral door de 97 meter hoge toren, die grotendeels het gezicht van het Mechelse centrum bepaalt. Eigenlijk zou de toren een hoogte moeten krijgen van maar liefst 167 meter. Geldproblemen hebben ervoor gezorgd dat dit doel nooit behaald is. Eind vorige eeuw is er onderzoek gedaan of het haalbaar zou zijn om de toren alsnog van een spits te voorzien. Volgens de berekeningen zou dit mogelijk zijn. Het is echter nooit tot concrete plannen gekomen om een torenspits aan te brengen op de toren.

Het rooms-katholieke geloofsgebouw kent zijn oorsprong in de dertiende eeuw. Men is toen begonnen aan de bouw van de driebeukige dwarskerk. In 1312 werd het gebouw gewijd als collegiale kerk. In de loop der tijd hebben er meerdere aanpassingen en uitbreidingen aan het gebouw plaatsgevonden. In 1559 kreeg de kerk de status van kathedraal, toen het bisdom Mechelen opgericht werd. De zestiende eeuw is helaas ook de periode geweest waarin er veel van  het oorspronkelijke interieur verloren gegaan is. Ook de buitenkant heeft flink te lijden gehad in de loop der tijd. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de toren flink beschadigd door een artilleriebombardement door de Duitsers. In 1972 heeft een grote brand voor aanzienlijke schade gezorgd. Tegenwoordig is er amper meer iets te zien van de eerder geleden schade.

Een historisch onderdeel van de Kruidtuin is het poortgebouw van de voormalige Commanderij Pitzemburg. Dit poortgebouw stamt uit het jaar 1664 en is in barokstijl uitgevoerd. Tegenwoordig markeert het de entree van de Kruidtuin. Het poortgebouw is een beschermd monument. In 1988 is het poortgebouw gerestaureerd en in 2014 heeft er een tweede grote onderhoudsactie plaatsgevonden.

Brouwerij Het Anker is een stadsbrouwerij die te vinden is in het Groot Begijnhof van Mechelen. Het bekendste bier dat er gebrouwen wordt, is de Gouden Carolus. Dit bier is vernoemd naar Karel V. Er zijn momenteel zes verschillende varianten van dit bier op de markt maar de Classic en de Tripel zijn de bekendste varianten.
Brouwerij Het Anker is al sinds de veertiende eeuw in Mechelen gevestigd. De huidige naam stamt echter uit het begin van de twintigste eeuw toen er de eerste mouterij van Vlaanderen in gebruik genomen werd. Brouwerij Het Anker is tegenwoordig een van de weinige grotere brouwerijen in België die nog niet zijn overgenomen en nog volledig onafhankelijk opereren. Bij de brouwerij is in 1999 een hotel geopend in de oude opslagruimtes.
Van het moutbeslag van de Gouden Carolus Tripel wordt ook whisky gedistilleerd, in de eigen stokerij in Blaasveld.

De Sint-Romboutstoren is letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt van je bezoek aan Mechelen. Om de toren en de Skywalk te kunnen bezoeken, moet je wel een trap van 538 treden beklimmen. Gelukkig zijn er onderweg een aantal verdiepingen waar je even rond kunt kijken en kunt bijkomen van de vele trappen. De eerste kamer die je tegenkomt is de kraankamer, in deze ruimte is onder andere een grote kraan te zien die gebruikt is bij het plaatsen van de klokken. De volgende stop is de Smidsekamer. In deze ruimte werden vroeger reparaties aan de toren gedaan. Na nog meer trappen kom je aan in de Klokkenkamer. In totaal hangen er in deze ruimte 49 klokken waarvan de oudste uit de vijftiende eeuw stamt. Deze klokken worden tegenwoordig alleen door de speeltrommel bespeeld. Deze speeltrommel is een verdieping hoger te vinden in de uurwerkkamer. Ieder jaar met Pasen, als de klokken naar Rome zijn, wordt er in de trommel een nieuwe melodie gestoken.

Na een korte klim kom je uit op de volgende verdieping de Beiaardkamer. In deze ruimte hangen de 49 klokken van de tweede beiaard, die er in 1981 is gekomen. Dit hoofdzakelijk omdat de oude klokken vals waren geworden. De op een na laatste verdieping is de askelder. Hier is een begin gemaakt met de nooit afgebouwde spits van de Sint-Romboutstoren.
Na een korte klim kom je dan eindelijk uit bij de Skywalk. Dit prachtige glazen platform is in 2009 gebouwd als uitkijkpost. Bij helder weer kun je Brussel en Antwerpen zien liggen.

Tot het begin van de twintigste eeuw waren er overal in Mechelen grote en kleine vlietjes te vinden. Deze zijn ontstaan na de indijking van het moerassige gebied rond de Dijle waar tegenwoordig de stadskern van Mechelen is. Doordat Mechelen steeds groter werd en door de industrialisering waren de verschillende vlieten open riolen geworden. Dit was een bron voor epidemieën en er werd besloten om een groot deel van deze vlietjes te dempen.
Tegenwoordig is de stad Mechelen weer bezig om de exacte locatie van de verschillende vlietjes te vinden en ze weer terug aan te leggen. Een mooi voorbeeld hiervan is het vlietje aan de Melaan. Maar in de loop der tijd zullen er nog meer oude vlietjes worden blootgelegd.

De Haverwerf is een prachtige mix van historisch en nieuw Mechelen. De belangrijkste bezienswaardigheden op de werf zijn de drie historische huizen. Een uit de zeventiende eeuw en twee uit de zestiende eeuw. De oudste van deze opmerkelijke huizen is “Het Paradijs”, het hoekhuis van de drie. Het heeft een laatgotische gevel met reliëfs van de Hof van Eden, waarin ook vroegrenaissancistische kenmerken zichtbaar zijn. Het middelste huis heet tegenwoordig “De Duiveltjes”, maar stond vroeger bekend als de “Verloren Zoon”. Dit prachtige gotische huis heeft nog steeds zijn originele houten gevel. Het derde huis, de “Sint-Jozef” is een eeuw jonger en in de barokstijl gebouwd.
Op de Haverwerf was vroeger een grote middeleeuwse havenkraan te vinden. Deze is spijtig genoeg aan het einde van de negentiende eeuw gesloopt.
Kinderen zullen aan de Haverwerf het woonhuis van K3 herkennen. Andere bezienswaardigheden aan de Haverwerf zijn het Lamot Congres- en Erfgoedcentrum, het standbeeld van de jonge Ludwig van Beethoven en zijn grootvader en het Dijlepad.

In het pand van de voormalige stadsbrouwerij Lamot is tegenwoordig het Lamot Congres- en Erfgoedcentrum gevestigd. Op deze plaats was sinds het begin van de zeventiende eeuw een brouwerij te vinden. Vanaf 1855 was de brouwerij in handen van de familie Lamot, eerst onder de naam Brouwerij De Kroon. In 1981 werd Lamot overgenomen door Piedboeuf, de brouwer van Jupiler, dat later opging in Inbev. De brouwerij in Mechelen sloot in 1994 voor het laatst zijn deuren.
Tegenwoordig is in de voormalige brouwerij het Lamot Congres- en Erfgoedcentrum gevestigd. Het congrescentrum bestaat uit verschillende multifunctionele ruimtes waar allerlei congressen en tentoonstellingen worden gehouden. In het Erfgoedcentrum wordt op verschillende manieren de geschiedenis van Mechelen verteld.

Mechelen heeft zich de laatste jaren ontpopt tot een geliefde gezinsbestemming. Dat komt natuurlijk op de eerste plaats doordat op korte afstand van het centrum dierenpark Planckendael en het wetenschapscentrum Technopolis te vinden zijn. Maar ook omdat de stad er alles aan heeft gedaan om een gezinsvriendelijke bestemming te worden. Zo zijn er op meerdere plaatsen in de stad speelprikkels te vinden, zijn er verschillende kindvriendelijke stadsroutes uitgezet en worden er gedurende het jaar verschillende activiteiten georganiseerd.
Mechelen heeft zelfs keurmerken aan restaurants uitgedeeld die kindvriendelijk zijn. Om dit keurmerk te krijgen moet het restaurant niet alleen kindvriendelijk zijn maar net dat stapje meer doen. Leuke kindermenu’s en een speelhoekje zijn hier goede voorbeelden van. Er is bij het gemeentehuis zelfs een speciaal kindertoilet te vinden.

Het Groen Waterke is een van de vele oude vlieten die vroeger in Mechelen te vinden waren. In tegenstelling tot veel andere is het Groen Waterke nooit gedempt geweest. Het vlietje ligt in een van de mooiste delen van Mechelen, direct naast de Refugie van de Abdij van Tongerlo. Volgens een bekend verhaal waren er boven het Groen Waterke ooit de toiletten van een nonnenklooster te vinden, en voeren mannen met bootjes onder deze heimelijkheden door om met blaaspijpen de billen van de nonnen probeerden te raken. Na klachten werd het water afgesloten, waardoor er geen boten meer konden varen.
Het Groen Waterke dankt zijn naam aan de grote hoeveelheid eendenkroos die in de vliet ligt.

Net als bijna ieder zichzelf respecterende stad in België heeft Mechelen een Belfort. Uniek voor Mechelen is dat er niet een maar twee belforten in de stad te vinden zijn. Beide belforten staan op de werelderfgoedlijst van UNESCO, ook al zijn ze nooit afgebouwd. De bekendste van de twee belforten is de Sint-Romboutstoren. Deze prachtige historische toren is vanuit grote delen van de stad zichtbaar, ook al is hij ‘maar’ 97 meter hoog. Oorspronkelijk was er een toren van 167 meter gepland.
Het andere belfort was gepland bij het stadhuis van Mechelen. Door geldgebrek werd slechts de basis van de toren gebouwd. Hieraan heeft het stadhuis van Mechelen wel zijn karakteristieke uiterlijk te danken.

Een bijzonder hotel in Mechelen is het Martin’s Patershof. Dit hotel is gevestigd in een voormalig klooster van de minderbroeders. Deze minderbroeders vestigden zich in het begin van de dertiende eeuw in Mechelen en kregen van de stad Mechelen een stuk grond ter beschikking om hun klooster te bouwen. Door de eeuwen is het klooster en de bijbehorende kerk meerdere malen verwoest en uitgebreid. Later raakte het complex zijn functie als geloofsgebouw kwijt en nam onder meer het Belgische leger er zijn intrek. Na de Tweede Wereldoorlog werd het een cultureel centrum. Sinds 2009 is in de voormalige neogotische minderbroederskerk uit de negentiende eeuw het hotel Martin’s Patershof gevestigd, met 79 kamers. De verbouwing van kerk tot hotel is met veel respect voor de geschiedenis van het gebouw gedaan. Veel van de originele details zijn bewaard gebleven.

Het Bureau voor Toerisme is te vinden in het centrum van Mechelen, bij de Grote Markt. Sinds 2018 zit het in het historische Schepenhuis. Je kunt hier informatie krijgen over de verschillende bezienswaardigheden, activiteiten en evenementen die er in Mechelen te vinden zijn. Het bureau voor toerisme van Mechelen doet dit op een leuke manier. Zo staat er een boom waar je de verschillende fietsroutes op een fietswiel kunt vinden en hangt er een spel aan de muur waar je verschillende vragen over Mechelen moet beantwoorden. In het Bureau voor Toerisme is een enorme kaart van de stad te vinden met daarop de verschillende bezienswaardigheden die je in en om Mechelen kunt vinden.

De Refugie van de Abdij van Tongerlo werd gebouwd in de tweede helft van de vijftiende eeuw door de Norbertijnen. De refugie is lang in het bezit van de abdij gebleven maar werd aan het einde van de negentiende eeuw in gebruik genomen als gendarmerie. Later werd het pand gebruikt voor verschillende musea. Deze functie heeft het tegenwoordig nog. Vandaag de dag is in de Refugie van de Abdij van Tongerlo de Koninklijke Manufactuur De Wit gevestigd, een atelier voor de restauratie van wandtapijten. Het pand is iedere zaterdag geopend voor rondleidingen. De prachtige tuin van de refugie is wel iedere dag geopend voor het publiek. De planten die in deze tuin groeien zijn terug te vinden op de wandtapijten die binnen hangen.

Een van de mooiste tuinen van Mechelen is te vinden op een steenworp afstand van de Sint-Romboutstoren. De tuin van de “Cellekens” is tegenwoordig in het bezit van een kunstenares die er enkele prachtige beelden in heeft staan. Jammer genoeg is de tuin niet opengesteld voor het publiek, maar door het hekwerk kun je wel een glimp van de tuin zien.
De Cellekens is van origine een opvanghuis voor alleenstaande behoeftige vrouwen. Dit schitterende pand met drie vleugels en meerdere “cellen” werd gebouwd in de tweede helft van de negentiende eeuw.

De naam verwijst naar de kleine kamertjes, de cellen, waarin de bewoonsters woonden. Ben je in de buurt van de kathedraal, loop dan even langs om door het hek een blik op de tuin en de beelden te werpen.