De Kathedraal van Granada, officieel de Catedral de la Encarnación, behoort tot de belangrijkste renaissancekerken van Spanje. Het imposante bouwwerk werd in de 16e eeuw opgericht, kort na de herovering van Granada door de katholieke vorsten Ferdinand en Isabella. Daarmee markeert de kathedraal het begin van de christelijke periode van de stad, die eeuwenlang onder islamitisch bestuur had gestaan. De bouw van de kathedraal startte in 1523 op de plek waar eerder de grote moskee van Granada stond. Oorspronkelijk was een gotisch ontwerp gepland, maar tijdens de bouw werd de stijl aangepast naar renaissance, waardoor de kathedraal vandaag de dag een unieke combinatie van architectonische invloeden toont.
De indrukwekkende façade met zijn bogen en beeldhouwwerken werd pas in de 17e eeuw voltooid. Binnen valt vooral het lichte en ruimtelijke interieur op, met hoge zuilen en een weelderig versierd koor.
Aan de kathedraal grenst de Koninklijke Kapel (Capilla Real), waar de katholieke vorsten Ferdinand en Isabella begraven liggen, samen met hun dochter Johanna de Waanzinnige en haar echtgenoot Filips de Schone. De kapel herbergt daarnaast een belangrijke kunstcollectie, waaronder Vlaamse schilderijen en religieuze objecten. Dit maakt de kathedraal niet alleen een religieus centrum, maar ook een plek met grote historische betekenis voor Spanje.
