De Torre di Ligny is een oude verdedigingstoren ten westen van de stad Trapani op de scheiding van de Tyrreense Zee en de straat van Sicilië. De toren is gebouwd in 1671 in opdracht van Claude Lamoral I, prins van Ligne. Deze Zuid-Nederlander was onderkoning van Sicilië in opdracht van Spanje. De toren was bedoeld om de inwoners van de stad te beschermen tegen de Barbarijnse zeerovers die toentertijd de wateren rondom Sicilië onveilig maakten. Om deze reden waren er ook kanonnen op het dak van de toren te vinden.
Vandaag de dag is in de toren het Museo civico Torre di Ligny te vinden, een museum over de prehistorie en de zee. In het museum worden hoofdzakelijk voorwerpen getoond die gevonden zijn bij opgravingen of die zijn gevonden voor de kust van Trapani.
Castello della Colombaia is een middeleeuwse vesting voor de kust van Trapani. Het is nooit echt een kasteel geweest maar wel eeuwenlang gebruikt als militair bolwerk. De naam Castello della Colombaia, betekent letterlijk duiventilkasteel. Het is een vertaling van de oude Griekse naam Peliade, wat naar duiven verwijst. De naam Torre Peliade wordt vandaag de dag eigenlijk door niemand meer gebruikt. Het eerste versterkte bouwwerk op dit eilandje voor de kust van Trapani werd rond 260 voor Christus gebouwd door de Carthaagse veldheer Hamilcar Barkas. Sommige legenden spreken zelfs van de dertiende eeuw voor Christus maar hier is nooit bewijs voor gevonden. De achthoekige toren kreeg zijn huidige vorm na 1280, toen de Aragonezen de vesting herbouwden. Door de eeuwen heen is het “kasteel” meerdere malen verwoest geweest en heeft het meerdere functies gehad. Zo was de toren ten tijde van de Arabieren in gebruik als vuurtoren en werd hij in de middeleeuwen gebruikt als bastion. Vanaf 1821 diende de Colombaia als gevangenis, een functie die pas in 1965 verdween.
De Corso Vittorio Emanuele is de mooiste en belangrijkste straat van Trapani. Enkele van de belangrijkste bezienswaardigheden van de stad zijn te vinden in deze straat. De mooiste en bekendste zijn het Palazzo Senatorio, de Chiesa del Collegio dei Gesuiti, de Kathedraal San Lorenzo en het Palazzo Ferro. Naast al deze bezienswaardigheden zijn er in de Corso Vittorio Emanuele een aantal leuke winkeltjes en meerdere leuke restaurants en bars te vinden. Deze hebben in de zomermaanden hun terrassen buiten staan waardoor de straat een leuke en gezellige uitstraling krijgt.
De straat loopt dwars door het historische centrum en is grotendeels autovrij, wat er een prettige wandelroute van maakt. Loop je de Corso helemaal af richting het westen, dan kom je uit bij de punt van het schiereiland met de Torre di Ligny.
De kabelbaan tussen Trapani en Erice overbrugt een hoogteverschil van ruim 660 meter, terwijl je onderweg wordt getrakteerd op waanzinnige uitzichten. Het dalstation van de kabelbaan is Casa Santa in een buitenwijk van Trapani. Je zal hier met de auto of openbaar vervoer naartoe moeten aangezien het te ver lopen is vanuit het historische centrum van Trapani. Er is in de buurt van dit station maar weinig parkeerplaats te vinden behalve parkeerterreinen waar je moet betalen. Boven kom je uit net buiten de oude stadsmuren van Erice vanwaar je zo de historische stad inloopt.
Toen wij de kabelbaan wilden nemen was hij om mysterieuze redenen gesloten vanaf de onderzijde maar kwamen er wel mensen vanuit Erice naar Trapani toe.
De huidige kabelbaan is in 2005 in gebruik genomen en is ruim drie kilometer lang. Een rit naar boven duurt ongeveer tien minuten. Het bergstation ligt op ruim 700 meter hoogte.
De Chiesa del Purgatorio, vrij vertaald de “kerk van de zielen van het vagevuur”, is een zeventiende-eeuwse kerk in het historische centrum van de stad Trapani. De kerk is beroemd om de processie die er ieder jaar op Goede Vrijdag begint. Tijdens deze processie worden de twintig enorme beelden die in de kerk staan door de straten van Trapani gedragen. Deze processie staat bekend als de Processione dei Misteri.
De kerk zelf is gebouwd in de barokke stijl die licht beïnvloed is door het neoclassicisme. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is de Chiesa del Purgatorio zwaar beschadigd geraakt. De renovatiewerken werden pas in 1962 afgerond. Vandaag de dag is de kerk geopend voor het publiek. Er wordt wel een vrijwillige bijdrage gevraagd voor het onderhoud van de kerk.
