Het Palazzo Pitti is het paleis van de familie Medici dat gelegen is aan de andere zijde van de rivier de Arno. Het is verbonden met het Uffizi via de Corridoio Vasariano. Het paleis werd volgens de overlevering ontworpen door Brunelleschi en kwam in 1549 in bezit van de familie Medici. Een bezoek aan het paleis kent maar liefst zeven verschillende onderdelen. In het Museo dei Tesori Medicei, vroeger het Museo degli Argenti, vind je de prachtige schatten van de familie terug. Er zijn diverse bijzondere sieraden, allerlei gouden en zilveren altaarstukken en relikwiehouders. Je ziet hier de ene na de andere kamer vol met enorme rijkdom. Op de eerste verdieping kom je in de Galleria Palatina. Hier zijn prachtige renaissancewerken van diverse beroemde schilders te bewonderen.  Er hangen schilderijen van Titiaan, Rafaël en Botticelli.

Aansluitend aan de galerij kom je in de Appartamenti Monumentali, waar je de oude vertrekken van de latere bewoners van het paleis kunt bekijken. De troonzaal en de slaapkamers van de koning en koningin zijn in hun oude luister te bewonderen. De Galleria d’Arte Moderna heeft een grote hoeveelheid beelden en schilderijen uit latere periodes. Vooral de 19e en het begin van de 20e eeuw zijn hier rijkelijk vertegenwoordigd. Er hangen prachtige werken van de Macchiaioli, de Toscaanse tegenhangers van de impressionisten. Ook de beelden in deze galerij zijn er prachtig. De kleinste expositie in het paleis is die in het Museo della Moda e del Costume. Hier zijn prachtige oude jurken te bewonderen. Uiteraard uit het verre verleden, maar ook uit de wat meer recente geschiedenis. Het laatste onderdeel van het bezoek bevindt zich buiten het paleis: de Boboli-tuinen. Hierin bevindt zich ook nog het porseleinmuseum.

De basiliek Santa Maria Novella is gelegen vlak bij het gelijknamige treinstation. De basiliek is een van de oudste kerken van de stad en heeft een eigen klooster. Naast een bezoek aan de kerk kan men ook het klooster en een kleine expositie bekijken. De kerk is rijk gedecoreerd met diverse prachtige kunstwerken, zoals het fresco van de Drie-eenheid van Masaccio en het grote houten kruis van Giotto. Diverse grote praalgraven sieren het middenschip van de kerk. In het klooster zijn de wanden versierd met fresco’s en muurschilderingen. Daarnaast zijn er in het klooster erg oude graven te vinden. Wil je het klooster naast de kerk bezoeken, dan dien je wel je tas in een kluisje te leggen.

Wie Florence op een originele manier wil ontdekken, kan met een Segway en een gids een tour door de stad maken. Tijdens de tour kom je langs de bekendste en mooiste bezienswaardigheden terwijl een gids je er alles over vertelt. Enkele hoogtepunten van de tour zijn het Palazzo Vecchio, Piazzale degli Uffizi en het Piazza Santa Croce. Sommige aanbieders combineren de tour met een lunch of diner.
Voor een segwaytour geldt meestal een minimumleeftijd, dus kijk dat goed na als je met kinderen reist. Het dragen van makkelijke schoenen en kleding wordt aanbevolen.

Een korte instructie aan het begin van de tour is standaard, zodat je ook zonder ervaring snel leert hoe je de segway bestuurt. Omdat je met een segway sneller vooruitkomt dan te voet, zie je in een paar uur een groot deel van het historische centrum.

Het Palazzo Medici-Riccardi is een van de voormalige paleizen van de familie Medici. Het paleis werd in de 15e eeuw gebouwd naar een ontwerp van Michelozzo en staat dicht bij de kerk San Lorenzo. Net zoals veel paleizen uit die tijd is het gebouwd rondom een centrale binnenplaats. In het paleis worden regelmatig tentoonstellingen gehouden. Daarnaast zijn de oude vertrekken van de familie te bewonderen gemeubileerd met oude meubels. Mooiste onderdelen van het paleis zijn de spiegelzaal en familiekapel. Deze spiegelzaal, in Italiaanse barokstijl, is zeer over de top gedecoreerd met goud, spiegels en muurschilderingen. Deze zaal is uit een wat later tijdstip uit de geschiedenis toen het paleis al in handen was van de familie Riccardi. De kapel van de familie Medici is klein maar erg mooi. Alle wanden rondom zijn rijkelijk beschilderd. Menigeen zal de plaatjes van de muurschildering herkennen uit zijn geschiedenisboek. Op de fresco’s van Benozzo Gozzoli zijn verschillende leden van de familie Medici te zien.

Piazza della Signoria is een van de drukste pleinen van Florence. Aan het plein liggen de Uffizi, het Palazzo Vecchio en de Loggia dei Lanzi. Het is er dus altijd een drukte van belang. Op het plein staat een enorme fontein van Neptunus, gemaakt door Bartolomeo Ammannati. Daarnaast zijn er diverse replica’s te vinden van renaissancebeelden. Een kopie van de David van Michelangelo kijkt vanaf de ingang van het Palazzo Vecchio uit over het plein. Ook in vroegere tijden was het plein een van de belangrijke centra van de stad. Executies van misdadigers werden meestal op dit plein uitgevoerd. Zo werd de monnik Savonarola hier in 1498 op de brandstapel gezet. Een ronde plaquette in de bestrating markeert de plek. Tegenwoordig zijn er vooral toeristen met flitsende camera’s die het plein bezetten.

De Boboli-tuinen zijn de paleistuinen van het Palazzo Pitti. Ze werden vanaf 1549 aangelegd voor Eleonora van Toledo, de vrouw van Cosimo I de’ Medici. De tuin heeft een zeer planmatige en geometrische opzet. Veel rechte lijnen, lanen en paden vormen het plan. De laantjes zijn omzoomd met taxusbomen. Andere delen worden weer begrensd door gesnoeide buxushagen. In de tuin staan diverse grote eiken en cipressen. Naast de planten zijn er enkele kunstwerken te bewonderen in de tuin. L’Isolotto, het eilandje met beelden rondom het water, de Neptunusvijver met enorme fontein en de Grotta Grande. Deze grot heeft een fantasierijk interieur, met stalagmieten en allerlei grillige dieren vormen. In de tuin komt ook duidelijk de hang naar de oudheid terug. De obelisk uit Egypte komt uit de tijd van Ramses II en het granieten bekken is afkomstig uit de Romeinse thermen van Caracalla. Het theater in de tuin is gevormd als Romeins circus. De familie Medici gebruikte dit om hun theatervoorstellingen te geven. De tuin wordt algemeen beschouwd als een van de mooiste voorbeelden van de Toscaanse tuinkunst.

Het Uffizi is een van de belangrijkste musea van Florence en van de wereld. Er zijn maar weinig plaatsen waar zo’n enorm grote verzameling van renaissancekunst te vinden is. Het Uffizi werd ontworpen door Vasari in opdracht van de familie Medici, oorspronkelijk als kantoorgebouw. De Medici breidden in de loop der tijd de collectie steeds verder uit. In 1737 schonk Anna Maria Luisa de’ Medici, de laatste van de familie, de werken aan de stad, op voorwaarde dat ze in Florence zouden blijven. In het Uffizi hangen beroemde werken van Botticelli, zoals de Primavera en de Geboorte van Venus. Maar je vindt er ook schilderijen van Leonardo da Vinci, Rafaël, Titiaan en vele andere renaissancekunstenaars.

Daarnaast zijn er prachtige beeldhouwwerken, zoals een kopie van de beeldengroep van Laocoön, en is er een hele grote collectie Griekse en Romeinse beelden. Op de eerste verdieping is een aparte afdeling met buitenlandse kunst uit ongeveer dezelfde tijd. Hier hangen veel Hollandse en Vlaamse meesters zoals Rembrandt en Rubens. In het Uffizi is het altijd druk. Het is verstandig vooraf een kaartje online te kopen of met je Firenzecard het museum te bezoeken. Dit scheelt een behoorlijke hoeveelheid wachttijd.

Het beroemdste kunstwerk in dit museum is natuurlijk de David van Michelangelo. Het beeld staat hier prachtig in een eigen koepelvormige ruimte en maakt een behoorlijk grote indruk bij binnenkomst van de ruimte. De kunstacademie waar het museum zijn naam aan dankt, werd in 1563 onder andere door Vasari opgericht en was een van de eerste kunstacademies in Europa. De grote kunstwerken die hier zijn samengebracht dienden als inspiratiebron voor de studenten en als voorbeelden hoe het moest. Naast de David zijn er ook werken te bewonderen van Uccello en Botticelli en diverse anonieme middeleeuwse kunstenaars.  Er is ook een afdeling met oude muziekinstrumenten. De Galleria dell’Accademia is niet groot en kent altijd lange wachttijden. Ook hier geldt weer dat je er met de Firenzecard sneller binnen bent, of je bestelt vooraf je e-ticket. Dit scheelt erg veel wachttijd.

Dante Alighieri is een van de beroemdste inwoners van Florence. De dichter werd vooral bekend door zijn Divina Commedia, oftewel de Goddelijke Komedie. In dit werk neemt de schrijver de lezer mee door de hel, het vagevuur en het paradijs. Het is een van de hoogtepunten in de wereldliteratuur. Dante bekleedde verschillende politieke functies in Florence, maar werd uiteindelijk verbannen uit de stad. Hij zou nooit meer terugkeren. Dante stierf in 1321 in Ravenna, waar hij ook begraven ligt. Het museum van Dante vertelt zijn levensverhaal en toont zijn belangrijkste werken. Het huis werd begin twintigste eeuw gebouwd op de plek waar vroeger het huis van Dante moet hebben gestaan.

Het Bargello is de voormalige gevangenis en hoofdkwartier van de politie. Het gebouw was tot halverwege de 19e eeuw als zodanig in gebruik. Tot in de 18e eeuw werden er op de binnenplaats nog martelingen en executies uitgevoerd. Tegenwoordig heeft het Bargello een vredelievendere functie in de vorm van museum. Het museum richt zich voornamelijk op beeldhouwwerken uit de Renaissance. Er staan prachtige werken van Donatello en Michelangelo. Net als vele andere musea is dit museum met de Firenzecard gratis te bezoeken. Let wel op. Het museum heeft nogal grillige openingstijden en is op een aantal zon- en maandagen per maand gesloten. Kijk dus voor je gaat even goed naar de actuele openingstijden.

De Orsanmichele is een nogal vreemde kubus die ineens tussen de huizen van de smalle straatjes van Florence opdoemt. De vreemde vorm van de kerk heeft alles te maken met de bijzondere ontstaansgeschiedenis. De eerste kerk die hier namelijk stond werd afgebroken om een graanmarkt te verwezenlijken. Toen deze echter in 1304 door een brand werd verwoest, werd er een nieuw gebouw neergezet dat zowel de functie van markt als die van kerk combineerde. Binnen kun je in de pijlers nog de openingen zien van de stortkokers waarlangs het graan van de opslag boven naar beneden kwam. Ook de ronde bogen in de gevel waren vroeger zoals bij een markt opengewerkt en zijn pas later, toen het gebouw zijn functie als kerk volledig terugkreeg, dichtgemaakt. Aan de buitenkant van de kerk staan in nissen beelden van de beschermheiligen van de gilden, gemaakt door onder anderen Donatello, Ghiberti en Verrocchio. Het zijn tegenwoordig kopieën; de originelen worden binnen bewaard.

Deze prachtige bibliotheek was uiteraard eigendom van de familie Medici. De bibliotheek ligt bij de San Lorenzokerk in het klooster van de kerk en werd ontworpen door Michelangelo, in opdracht van de Medici-paus Clemens VII. Via een prachtige brede trap kom je op de eerste verdieping bij de bibliotheek. De bibliotheek ligt op de eerste verdieping, boven de kloostergang. Hoewel de meeste bezittingen van de Medici zich kenmerken door grote versieringen en protserigheid is deze bibliotheek in vergelijking behoorlijk sober. De leeszaal met oude houten banken is weliswaar versierd, maar het bladgoud en marmer ontbreken. De collectie van de bibliotheek bevat antieke manuscripten en bijzondere handgemaakte uitvoeringen van bijvoorbeeld Dantes Goddelijke Komedie en de Bijbel. De familie Medici wilde met de bouw van de bibliotheek hun kennis etaleren.

Het Museo di San Marco is een oud dominicanenklooster dat in de 13e eeuw werd opgericht. In de 15^e eeuw werd het onder toezicht van Cosimo de Oudere verbouwd en werden de muren van het klooster prachtig versierd met fresco’s. Een bezoek aan dit museum bevat naast een bezoek aan de kerk ook een bezoek aan de slaapcellen van de monniken. Het zijn deze cellen die beschilderd zijn door Fra Angelico. Deze schilder heeft prachtige bijbelse scènes in de verschillende cellen geschilderd. Daarnaast kun je de cel van Savonarola bewonderen. Deze monnik was prior van het klooster, voordat hij uit de gratie viel bij de Florentijnse machthebbers. Het klooster heeft ook een bibliotheek, ontworpen door Michelozzo, die geldt als een van de eerste openbare bibliotheken van Europa.

De David is het pronkstuk van de Galleria dell’Accademia. Het beeld werd gemaakt door Michelangelo en is erg indrukwekkend. Het beeld is volledig gemaakt uit marmer en ruim vijf meter hoog. Het stelt David voor die net zijn slinger over zijn schouder gooit. Het marmeren blok waaruit de David werd gehouwen, was al eerder bewerkt door andere beeldhouwers, onder wie Agostino di Duccio, die er een beeld uit wilden maken. Daardoor is het beeld vooral hoog, maar minder ruimtelijk diep. Het bovenlijf is ook iets groter in verhouding tot het onderlijf. De duidelijk zichtbare spieren en pezen maken het beeld een prachtig voorbeeld van renaissancekunst. Je kunt zien dat Michelangelo de Romeinse en Griekse beeldhouwwerken heeft bestudeerd alvorens deze David te maken.

Kopieën van het beeld vindt men op het uitzichtpunt van de stad, de Piazzale Michelangelo, en op het Piazza della Signoria voor het Palazzo Vecchio.

De Firenzecard is een prachtige uitkomst voor wie een paar dagen naar Florence gaat en veel musea, kerken en andere bezienswaardigheden wil bekijken. De kaart is 72 uur geldig vanaf het eerste gebruik. Hoewel de pas behoorlijk prijzig is, haal je dit er bij een volle planning snel uit.  Met de pas heb je tot een groot aantal musea, palazzo’s en andere bezienswaardigheden eenmalig gratis toegang, inclusief de tijdelijke tentoonstellingen. Bijkomend voordeel van de kaart is dat je bij de populairste musea vooraf een tijdslot kunt reserveren, zodat je minder lang in de rij hoeft te staan.  Openbaar vervoer zit niet bij de kaart inbegrepen. Je koopt de Firenzecard via de officiële website. De kaart is ook digitaal beschikbaar in de app, zodat je hem gewoon op je telefoon bij je hebt. Kinderen tot 18 jaar die met een gezinslid met een Firenzecard reizen, mogen bij de deelnemende musea gratis naar binnen.

Dit museum, het Museo della Moda e del Costume, vind je in de Palazzina della Meridiana, een vleugel van het Palazzo Pitti. Het geeft je een beeld van de prachtige kostuums die de rijke adel en burgerij droegen vanaf de achttiende eeuw. De tentoonstelling geeft een goed beeld van de veranderingen van de mode en smaak van de dames aan het hof. Er zijn prachtige jurken te bewonderen die dikwijls rijkelijk versierd zijn. De jurken zijn tentoongesteld in enkele mooi gerenoveerde kamers. Een aantal Italiaanse couturiers heeft moderne interpretaties op de jurken gemaakt. Ook deze staan hier tentoongesteld.

Het was het eerste Italiaanse staatsmuseum dat volledig aan de geschiedenis van de mode werd gewijd. Naast jurken zijn er ook accessoires, schoenen en theaterkostuums te zien. De collectie wordt regelmatig gewisseld, omdat de kwetsbare stoffen niet te lang aan het licht mogen worden blootgesteld.

Er zijn maar weinig plekken op de wereld waar zo’n grote hoeveelheid renaissance- en barokkunst bij elkaar hangt als in deze galerij, de Galleria Palatina. De muren zijn er werkelijk van boven tot beneden behangen met prachtige schilderijen van grote meesters. In tegenstelling tot andere musea, waar de werken ruim uit elkaar hangen, was het hier juist de bedoeling zo veel mogelijk schilderijen in een ruimte te krijgen zodat de bezoeker overweldigd zou zijn door zo veel rijkdom en kunst. Dat doel van de groothertogen is aardig gelukt. Het zijn zo veel schilderijen dat je af en toe gewoon niet meer weet waar je moet kijken. Als klap op de vuurpijl zijn de ruimtes zelf ook nog eens rijkelijk gedecoreerd. Er hangen kunstwerken van grote namen zoals Rafaël en Titiaan.

Zoals in veel mediterrane landen is er ook in Florence natuurlijk een overdekte markt. Er zijn er in de stad zelfs meerdere te vinden. De grootste is de Mercato Centrale bij San Lorenzo. Voor echte culinaire liefhebbers is deze markt een lust voor het oog. Er worden prachtige Italiaanse producten verkocht zoals hammen, truffels en uiteenlopende soorten pasta. Mooie verse vissen en de heerlijkste wijnen worden in de marktkraampjes aangeprezen. Een andere overdekte markt is de Mercato di Sant’Ambrogio, waar vooral de Florentijnen zelf hun boodschappen doen. De grootste straatmarkt in Florence is de markt rond de San Lorenzo, met vooral leer, kleding en souvenirs. Wie op zoek is naar een souvenirtje gaat naar de Mercato Nuovo en liefhebbers van vlooienmarkten kunnen een kijkje nemen op de Mercato delle Pulci aan het Largo Annigoni. Hier zijn enkele vaste kraampjes met antieke snuisterijen.

Dit grote paleis midden in de stad werd vanaf 1489 gebouwd in opdracht van de bankier Filippo Strozzi. Maar liefst 15 gebouwen moesten het veld ruimen voor deze grote vierkante kolos. Het werd gebouwd rondom een prachtige binnenplaats en stamt uit de 15^e eeuw. Aan de buitenkant ziet het paleis er nog steeds zo uit als dat de architecten van toen het bedacht hadden. Benedetto da Maiano en Simone del Pollaiolo, bijgenaamd il Cronaca, werkten aan het paleis, mogelijk naar een ontwerp van Giuliano da Sangallo. Tegenwoordig heeft het zijn doel als paleis verloren. Het paleis werd volledig verbouwd aan de binnenkant en doet nu dienst als expositieruimte. Vele grote namen exposeerden al in dit paleis. Het zijn vooral belangrijke en invloedrijke kunstenaars die hier exposities hebben. Tijdens ons verblijf was het een overzichtstentoonstelling van Picasso. Een hele verademing na alle renaissancekunst.

De Porta Romana is een van de oude stadspoorten van Florence. Je vindt deze in het stuk over de Arno achter de Boboli-tuinen. De poort werd in 1326 gebouwd als onderdeel van de stadsmuren en was de toegang voor wie vanuit Siena en Rome kwam. Naast de poort is nog een stuk van de oude stadsmuur bewaard gebleven, en de poort heeft nog altijd zijn imposante houten deuren. Op het plein voor de poort is nu een druk verkeersknooppunt. Vroeger werden op dit plein markten, kermissen en festiviteiten georganiseerd voor de omliggende dorpen. Een ervan was volgens de overlevering een huwelijksmarkt, waar de vrijgezelle dochters en zonen van de dorpen naartoe werden gebracht om een geschikte huwelijkskandidaat te vinden.

Florence is een drukke stad, met heel veel nauwe straatjes. Het is niet ongebruikelijk dat het verkeer in de straten hartstikke vast staat. Daarbij komt dat je lang niet overal met de auto kan komen. Eenrichtingsverkeer en voetgangerszones maken de stad tot een lastig te nemen verkeersdrempel. De Florentijnen hebben hier echter een oplossing voor gevonden. Je ziet ze overal in de stad. Wat fietsen zijn voor Amsterdam is de scooter voor Florence. Wat minder goed voor de conditie, maar een snelle manier om overal in de stad te komen en de drukke verkeersopstoppingen te vermijden.

Wil je zelf ook op een scooter door Florence, dan kun je er bij verschillende verhuurbedrijven een huren. Let wel goed op: in een groot deel van het historische centrum geldt een beperkte verkeerszone, de ZTL, waar je zonder vergunning niet in mag. Overtredingen worden met camera’s vastgelegd en de boetes komen gewoon thuis op de mat.

Lopend door Florence kom je op sommige plaatsen ineens een soort kleine raampjes tegen in de muren gemetseld. Deze kleine raampjes, de buchette del vino, dienden vroeger voor de verkoop van wijn. Het waren een soort afhaalloketjes voor wijn. De rijke mensen die in de grote palazzo’s woonden hadden vaak op het platteland grote buitenhuizen met enorme wijngaarden. Deze wijngaarden leverden meer wijn dan dat de rijke heer en zijn gasten konden opdrinken. Commercieel als de Florentijnen waren ingesteld wisten ze met de restvoorraad wel raad. Die werd verkocht aan de minder welgestelde inwoners van de stad zonder eigen wijngaard. Om te voorkomen dat het arme plebs het Palazzo in moest om de wijn te kopen werden er een soort afhaalloketjes in de muren van de palazzo’s aangebracht. Hier konden de mensen van Florence dan hun wijn ophalen.

Als je in Florence bent, moet je dit gerecht zeker proberen. De bistecca alla fiorentina is een T-bonesteak van ongeveer 1 kg. Hij wordt ook verkocht met een kiloprijs in de restaurants. In een goed restaurant krijg je het vlees vooraf te zien. De chefkok komt vooraf aan je tafel met de rauwe t-bone. Zo kun je zien of hij groot genoeg is en de kwaliteit met eigen ogen controleren. De t-bone wordt op een hoog vuur snel dichtgeschroeid en krijgt daardoor een heerlijke knapperige buitenkant en een mooie rode binnenkant, want traditioneel wordt hij rood (al sangue) geserveerd. Ook na de bereiding komt de chef weer de t-bone bij je aan tafel aansnijden. De t-bone wordt op smaak gebracht met peper, zout en olijfolie. Meer smaak heeft de t-bone ook niet nodig. Dit superieure stukje vlees van Chianina of Maremmana koeien heeft van zichzelf zoveel smaak dat veel opsmuk niet nodig is.

De Badia Fiorentina is de abdijkerk van de Monastieke Gemeenschappen van Jeruzalem. Het is een van de oudste kerken van Florence: de abdij werd al in 978 gesticht. Het is een relatief eenvoudige kerk met wel enkele grote kunstschatten. Er is een graftombe gemaakt door Mino da Fiesole en een prachtig altaarstuk van de hand van Filippino Lippi. Het kerkje is vooral bekend door Dante, die er vlakbij woonde en de klokken van de abdij in zijn Divina Commedia noemt. Nog steeds kun je er tijdens de diensten de monniken en zusters horen zingen.

Boven de abdij uit steekt de slanke, zeshoekige klokkentoren, een van de herkenningspunten in de skyline van Florence. Naast de kerk ligt de Chiostro degli Aranci, een kloostergang met fresco’s over het leven van de heilige Benedictus.

Marino Marini is een van de bekendste Italiaanse beeldhouwers van de twintigste eeuw. Zijn werk grijpt net als de renaissancekunstenaars terug op de oudheid. Hierbij had hij een voorliefde voor de Etruskische voorvaderen van de Romeinen. Zijn beelden hebben de Etrusken als inspiratiebron. Veelal stellen ze een ruiter met paard voor. Kenmerkend is de wat primitieve, abstracte vorm. Marino Marini wordt in de voormalige kerk San Pancrazio geëerd met een expositie van zijn standbeelden. Hij was dan ook als student aan de academie lange tijd inwoner van Florence.

In hetzelfde gebouw ligt ook de Cappella Rucellai, met het Heilig Graf dat Leon Battista Alberti in de vijftiende eeuw ontwierp. Een bezoek aan het museum is daardoor ook voor liefhebbers van renaissancekunst interessant.

Een fijne afwisseling tussen alle Renaissancekunst is het Museo Novecento. Hierin is de Italiaanse kunst van de twintigste eeuw vertegenwoordigd. Heel wat anders dus dan de mythische figuren uit de 15^e eeuw. Het museum kent schilderijen, installaties, filmisch werk en nog veel meer. Het is een erg afwisselende collectie, waarbij je een goed beeld krijgt van de Italiaanse kunst van de vorige eeuw. Naast de vaste collectie zijn er regelmatig wisselende exposities. Je vindt het museum tegenover de Santa Maria Novella, in het voormalige Ospedale di San Paolo met zijn fraaie loggia.

Het museum werd in 2014 geopend. De basis van de collectie is de schenking van verzamelaar Alberto Della Ragione, met werk van onder anderen Giorgio Morandi, Giorgio de Chirico en Carlo Carrà.

Deze botanische tuin, ook wel Giardino dei Semplici genoemd, werd in 1545 opgericht in opdracht van, uiteraard, de familie Medici: groothertog Cosimo I. Zij waren niet alleen liefhebbers van de kunst, maar blijkbaar ook van de natuur. De botanische tuin was bedoeld als groeiplaats voor medicinale planten en is na die van Pisa en Padua de oudste botanische tuin ter wereld. De tuin is gelegen midden in de oude stad en is meer dan twee hectare groot. De bomen in de tuin zijn soms al eeuwen oud. De oudste, een taxus, werd zelfs al in 1720 geplant. In de collectie zijn buiten een aantal prachtige bomen ook bijzondere orchideeën. Naast de prachtige bomen en planten in de tuin is er ook een oude kas met tropische planten en worden er regelmatig bijzondere exposities gehouden.

Het merk Gucci werd in 1921 in Florence opgericht door Guccio Gucci als merk voor koffers en lederwaren. Door het vakmanschap van Guccio werd het merk al snel populair bij de rijke Europeanen. De woelige tijden in het Europa van de vorige eeuw zorgden voor de nodige creativiteit bij het merk. Het gebrek aan grondstoffen na de Tweede Wereldoorlog zorgde bijvoorbeeld voor het gebruik van alternatieven zoals bamboe. Het museum heet tegenwoordig Palazzo Gucci en is gevestigd in het veertiende-eeuwse Palazzo della Mercanzia aan het Piazza della Signoria. Hier zijn de creatieve wonderstukjes van het merk terug te vinden. Er is uiteraard een grote hoeveelheid tassen te bewonderen, maar ook avondkleding, woonaccessoires en gebruiksitems van de grote ontwerper zelf. Voor wie graag een bijzonder souvenir wil meenemen, is er een winkel met bijzondere Guccicollecties. In hetzelfde gebouw zit ook de Gucci Osteria van topkok Massimo Bottura.

Wie gaat winkelen in Florence, heeft keuze uit vele winkels en stalletjes. De grote Italiaanse merken vind je rondom de Via de’ Tornabuoni. Naast de grote Italiaanse merken zijn hier ook Franse merken als Chanel te koop. Leuk om te windowshoppen of gewoon om ontzettend veel geld uit te geven. Goedkoper is de brocantemarkt. Voor brocante en andere oude snuisterijen moet je bij de vlooienmarkt aan het Largo Annigoni zijn, vlak bij het Piazza dei Ciompi. Hier kun je de echte kunst en kitsch vinden. Het kopen van tassen kun je eigenlijk wel overal in Florence, de meeste tassenwinkels vind je rondom de Santa Croce. Als het gaat om handgemaakte Italiaanse schoenen dan kun je weer terecht tegenover de San Lorenzo kerk. De meeste marktkraampjes met tassen vind je ook daar, bij de grote overdekte markt, de Mercato Centrale. Dit is ook een prima plaats als je op zoek bent naar Italiaanse kazen, worstjes, pasta’s en andere lekkernijen. In de oude binnenstad vind je verder leuke kleine winkels met allerhande producten. Het overgrote deel zijn modewinkels met prachtige Italiaanse kleding. Uiteraard ontbreken ook grote ketens zoals H&M en Zara niet.

De Sabijnse maagdenroof is een beeld in de Loggia dei Lanzi. Het stelt twee mannen en één vrouw voor en werd gehouwen uit één blok marmer. Voor die tijd was dit behoorlijk uniek. Het is ook een van de eerste stukken die bedoeld zijn voor het midden van een ruimte. Je kan helemaal rondom het beeld heen lopen en de bedoeling is ook dat je het van alle kanten bekijkt. De voorstelling is geheel in renaissancestijl een mythe uit de Romeinse oudheid. Volgens de overlevering werd het tekort aan vrouwen in Rome kort na de stichting opgelost door de naburige Sabijnen uit te nodigen. Toen zij met hun vrouwen en kinderen waren aangekomen, werden de jonge vrouwen uit het gezelschap geroofd door de Romeinen en de mannen huiswaarts gestuurd. Het beeld laat een dame zien die wordt weggevoerd door haar belagers. De maker Giambologna maakte ook het beeld van Hercules en de centaur Nessus in dezelfde loggia. Anders dan zijn naam doet vermoeden, kwam deze beeldhouwer uit Vlaanderen: hij werd geboren in Douai als Jean de Boulogne.

Het museum Stefano Bardini vind je aan de andere kant van de Arno. Deze Stefano was een kunsthandelaar uit de 19^e eeuw. Door zijn handen gingen vele renaissancekunstwerken uit Florence die inmiddels in de grote musea over heel de wereld hangen. De collectie die te bewonderen is in Florence zelf bestaat vooral uit religieuze kunst. Hij liet het museumgebouw zelf inrichten in een voormalig klooster. Op de heuvel erachter ligt Villa Bardini met zijn tuin, die ook van hem was. Veel van het werk kwam uit voormalige patriciërswoningen en oude kerken. Bardini hergebruikte bouwfragmenten zoals plafonds, deuren en schoorsteenmantels en redde ze zo van de sloop. Na zijn dood kwam het museum in handen van de stad Florence.

Het Archeologisch museum van Florence is gelegen vlak bij het Piazza della Santissima Annunziata en is gehuisvest in een oud paleis, Palazzo della Crocetta. Het museum werd opgericht in 1870, toen Florence hoofdstad van het nieuwe Italië was, en herbergt kunst uit de Griekse en Romeinse oudheid en een grote collectie uit het oude Egypte. Vooral de collectie met kunstvoorwerpen van de Etrusken, de voorgangers van de Romeinen in deze streek, is indrukwekkend. Het bekendste stuk is de bronzen Chimaera van Arezzo. In de tuin van het museum staan enkele replica’s van Etruskische praalgraven. Deze zijn echter door de overstroming van 1966 en de storm in 2014 zwaar beschadigd.

Dit museum is gehuisvest aan het Piazza della Santissima Annunziata, in een van de oudste weeshuizen van Europa. Het oude weeshuis is vernoemd naar de kindermoord door Herodes uit de bijbel. Bijzonder aan de gevel is de ruota. Dit was een draaibare constructie die gebruikt kon worden om anoniem baby’s ten vondeling te leggen. Moeders legden de baby in de ruota en konden aan een bel trekken. Aan de binnenzijde werd de constructie dan omgedraaid en de baby was in het weeshuis. De gevel van het weeshuis is ontworpen en versierd door Brunelleschi en Andrea della Robbia. Ook aan de binnenkant van het weeshuis zijn diverse prachtige fresco’s en schilderingen te vinden. Ook op de binnenplaats is een prachtig gedecoreerde gevel te zien. Het weeshuis telt als een architectonisch hoogstandje uit de Renaissance. Tegenwoordig is het weeshuis een klein museum met renaissancewerken.

De bibliotheek van de Medici is te betreden via een bijzondere trap die ontworpen is door Michelangelo. Deze bijzondere trap is een van de meest moderne ontwerpen die Michelangelo ooit gemaakt heeft. De trap is gemaakt van pietra serena, een grijze zandsteen, en heeft bijzondere zachte ronde vormen. De basis heeft drie aparte trappen die halverwege samen komen in een brede trap. De traptreden zijn vrij laag en werken daardoor mee aan de zachte vormen van de trap. De trap heeft verder weinig versieringen, maar is vooral mooi door zijn eenvoudige ronde vorm. De trap werd in 1559 naar het ontwerp van Michelangelo gebouwd door Bartolomeo Ammannati.

De trap staat in de vestibule van de Biblioteca Medicea Laurenziana, naast de San Lorenzo. De hoge ruimte met zijn blinde vensters en zuilen die half in de muur verzonken zijn, is net zo bijzonder als de trap zelf.

De San Lorenzo is de parochiekerk van de Medici. De kerk heeft een bijzondere ruige façade. Je kijkt namelijk tegen een soort bakstenen muur aan. Ontwerper Brunelleschi stierf voordat hij aan het ontwerp toe kon komen. Hierna liep het helemaal verkeerd. Er werden diverse ontwerpen gemaakt voor de voorkant, onder meer door Michelangelo, en er werd zelfs al gestart met de voltooiing, maar financiële problemen, meningsverschillen tussen opdrachtgevers en kunstenaars zorgden ervoor dat de gevel nooit werd voltooid.

De binnenkant van de kerk is ondanks de gevel zeer de moeite waard. De kerk is prachtig gedecoreerd met bijzondere kunstwerken. De beschildering van de koepel is fabelachtig mooi. Kunstenaars als Donatello, Brunelleschi, Michelangelo en Bronzino hebben aan de kunst in de kerk gewerkt. Bij een bezoek aan de kerk krijg je het schip, de oude sacristie en de kansels van Donatello te zien. Wil je ook de bibliotheek en Medicikapellen zien dan dien je daarvoor apart te betalen. De ingangen hiervan liggen ook op andere plaatsen.

Net als elders in Italië kun je ook in Florence heerlijk ijs eten. Op diverse plaatsen in de stad zijn bijzondere ijssalons te vinden met speciaal ambachtelijk gemaakt ijs. Hierbij wordt veelal gebruik gemaakt van natuurlijke ingrediënten en verse producten. Eigenlijk was het doel om voor onze lezers de beste ijssalon in Florence te vinden. Maar na vier dagen van intensief marktonderzoek kwamen we maar moeilijk tot een eenduidige conclusie. Zo veel lekkere smaken, zoveel lekkere ijsjes. Het was echt te lastig. Iedere keer als we dachten de topper te hebben gevonden, ontdekten we elders toch weer andere lekkere smaken en ijsjes. Kortom, ga zelf op pad en proef. Een gouden tip hebben we wel: vermijd de salons met veel chemische kleurtjes in de koeling. Ervaring leert dat dit niet de beste smaak oplevert.